De derde dag maak ik me ongerust. This is not good. Maar de huisarts zit pas 's avonds. Als ze echter 39,6° koorts heeft, wordt ik echt ongerust: huisarts... hm... kinderarts rummens is echter met verlof, dus ik bel Sylvie en zij helpt als een heldin door me het nummer te geven van dr van duynslager, ook in het ASZ. Ik mag onmiddellijk gaaan ,dus vliegensvlug vliegen we naar daar... in het ziekenhuis kunnen ze bloed nemen, misschien heeft ze klierkoorts want behalve de koorts en moeheid niets te merken... de dokter hoort echter geruis in linkeronderkwab... fotootje maken op rx. en ja hoor: zware longontsteking: BLIJVEN.... tranen schieten in m'n ogen... hoe kan ik dit niet gezien hebben? hoe is het mogelijk? waarom zo lang gewacht? *zucht* niets aan te doen.Direct opname dus, alles regelen, infuus steken, en waaauw wat een flinke meid: ze huilt niet eens als Sylvie de naald prikt: ze knijpt stevig in mijn hand en op advies van de verpleegster blaast ze me omver, en blazen dat ze doet! :-))) BIG girl.
Onmiddellijk medicijnen en hopen dat dus de antibiotica snel aanslaat.
10 maart, ik ontwaak en krijg een eerste smsje binnen van Arjan: gelukkige verjaardag! ;-) Vandaag nog steeds hoge koorts, meer dan 40° maar daalt wel met medicatie. Julia slaapt nog veel en is nog slap. Maar als de koorst daalt, kan ze toch al wat spelen en lachen. We doen tepelzalf aan haar lipjes want die trekt ze kapot in haar slaap.
Maandag mag ze naar huis. Ik blijf zondagnacht slapen en zal dus meegaan met haar voor controle rxthx. En wellicht nog es bloed nemen ook... hopelijk is alles goed en mag ze dan naar huis; want Oost West, thuis best. toch voor haar.
0 reacties:
Een reactie plaatsen